KAAI Stories

In gesprek met Yolande

Sommige verhalen beginnen met een businessplan. Dat van Yolande begon bij de kapper. Voor de achtste verjaardag van KAAI gingen we in gesprek met Yolande, een KAAI-vrouw van het eerste uur. Over haar eigen weg kiezen, bewust vertragen en een droom die ze nog altijd koestert.

V: Hoe is jouw verhaal met KAAI begonnen?

Yolande: Ine en ik gingen naar dezelfde kapper. Daar vertelde ze me over haar idee: een werktas, speciaal ontworpen voor vrouwen. Ik was meteen enthousiast. Zoiets ontbrak echt op de markt.

Ik had al zo lang gezocht naar een goede werktas. Telkens als ik dacht dat ik er eentje gevonden had, begon die na een paar maanden door te zakken of te scheuren. Dus toen KAAI er kwam, dacht ik: eindelijk, een echte werktas.Ik heb de mijne nu al vier jaar. Ik steek ze altijd bomvol en toch is ze nog geen beetje van vorm veranderd. Ze ziet er nog altijd prachtig uit. Alles in één tas.

“De dagen vliegen voorbij, de weken vliegen voorbij. Ik vind dat je af en toe gerust wat mag vertragen.”

V: Wat zit er altijd in jouw handtas?

Yolande: Ik noem het altijd mijn tasje in mijn tas. Een klein zakje met een extra parfum en een extra lippenstift. Als ik dat bij me heb, weet ik dat ik goed zit. Dan kom ik de dag én de avond wel door.

_

V: Als je leven uit verschillende hoofdstukken zou bestaan, welke titel zou je dit hoofdstuk geven?

Yolande: Elk jaar in januari bepaal ik voor mezelf wat ik dat jaar belangrijk vind. Dit jaar heb ik er heel bewust voor gekozen om het wat rustiger aan te doen. De dagen vliegen voorbij, de weken vliegen voorbij. Ik vind dat je af en toe gerust even mag stilstaan.

Ik schrijf ondertussen al een paar jaar in een dagboek. Hoe voel je je? En hoe leer je die gevoelens onder woorden te brengen? Naast mijn bed ligt een dagboek waarin ik elke dag één zinnetje schrijf. Door mijn gedachten eerst op papier te zetten, vind ik gemakkelijker de juiste woorden om ze daarna ook uit te spreken.

“Ik besloot mijn buikgevoel te volgen. Ik had het niet zien aankomen. Maar zo loopt het soms.”

V: Welke keuze of gebeurtenis heeft jouw verhaal een nieuwe richting gegeven?

Yolande: Vooral een professionele keuze. Zeven jaar geleden richtte ik samen met een zakenpartner een bedrijf op. Je hebt een idee, een businessplan en je begint eraan. Je stelt je zelfs voor dat je kinderen de zaak ooit zullen overnemen.

Maar na vijf jaar begon er iets te knagen. Is dit eigenlijk nog wel wat ik wil? Ik besloot mijn buikgevoel te volgen en dat vertelde me dat het niet meer juist zat. Mijn hele parcours nam plots een andere wending. Dat had ik nooit verwacht. Maar zo gaat het soms.

_

V: Is er een droom die steeds opnieuw bij je opduikt?

Yolande: Ik heb er altijd van gedroomd om actrice te worden, al heb ik daar nooit echt iets mee gedaan. Ik stelde me vroeger voor dat ik ergens op een terrasje zat en dat er plots iemand naar me toe zou komen met de vraag: ik heb een rol voor jou.

En ergens is dat ook gebeurd. Ik kwam in de stad iemand tegen die ik kende en hij vertelde me dat hij een kortfilm aan het maken was. Ik dacht: wauw, ik heb het gemaakt! Die film is uiteindelijk nooit uitgebracht, maar de droom is gebleven. Ik zou nog altijd heel graag eens in een film meespelen. Misschien wordt het tijd om er toch eens voor te gaan.

_

Yolande's favorieten

From Antwerp to everywhere.

TO MOVE. TO MEET. TO MAKE IT. 

×